Пукатага гадзінніка вока слязлівае зранку, праводзіла ў шлях,
Кропляў цяжкіх грукат мерны,
Нібы сэрца глухі стук.
У працяг хвілін адліку,
Адлічыў у прасторы рух,
Каб у вечары хвіляў ймклівых крокі адзначыць павольна ў час.