Вярну гэта. Ноч. Самы час.

Ціхнечка прылягу ля цябе.

Далоні пакладу на плечы,

Пяшчотаю павольна, пакрысе

З табой нас ахінае вечар.

На вуснах скуры цёплай смак,

Гарачы шэпт і подых у шыю.

Дыхання перарывістага такт

І асалода, што накрые

Нас тым шчаслівым забыццём,

Дзе толькі мы з табой і зоры,

Узаемнага жадання пачуццё

Напоўніць час наш і прастору.