Ён :

Заблытаўся ізноў у днях,

Згубіў хвілін размерны крок,

Імклівых думак у раях,

Што сонца пераможа змрок.

Яна:

І хуткасць часу не зыначыць,

Хвілін імклівых не схапіць.

Што ж застаецца нам з табою?

Наўпрост у гэтым часе жыць 🙂